ul. Kukiełki 3A
02-207 Warszawa

+48 22 862 36 64
biuro@mededu.pl

Kategoria: OncoReview
Sortuj wg:
Domyślnie | Autor | Daty | Wyświetleń

Recurrent pulmonary embolism in a patient with renal tumor

OncoReview 2017; 4(28): 171-175. DOI: 10.24292/01.OR.291117.1

Autorzy: Jarosław Kępski, Marcin Kurzyna, Sebastian Szmit

Streszczenie: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa jest jedną z głównych przyczyn nagłych zgonów pacjentów hospitalizowanych. Wśród klasycznych czynników ryzyka szczególne miejsce zajmuje choroba nowotworowa. Nawet 20% chorych onkologicznych dotknie epizod zakrzepowo-zatorowy, a u 10% będzie stanowić bezpośrednią przyczynę zgonu. W opisanym przypadku u chorej z jednoczasowo rozpoznaną zatorowością płucną i guzem nerki doszło do dorzutu zatorowości pomimo optymalnego leczenia przeciwkrzepliwego. Taki scenariusz powikłań świadczy na ogół o istotnym klinicznie zaawansowaniu choroby nowotworowej, wiąże się z gorszym rokowaniem i wymaga zindywidualizowanego postępowania terapeutycznego.

Abstract: Venous thromboembolism is one of the main causes of sudden death in hospitalized patients. Among the classical risk factors involved, cancer occupies a special place. Up to 20% of oncological patients will develop a VTE episode, and in 10% of them, it will be a direct cause of death. In the case presented below, incidental pulmonary embolism and renal tumor were diagnosed at the same time, and there was an event of embolism despite optimal antithrombotic treatment. Such a scenario of complications may correlate with a clinically advanced stage of cancer, and may be associated with a poorer prognosis, requiring an individualized therapeutic management.


Key words: pulmonary embolism, thrombosis, renal tumor, heparin, vena cava filter, clear cell carcinoma
Informacje o publikacji
Dodany 2018-10-31
DOI:
Wielkość 173.86 KB
Dodany przez Marcin Kuźma
Pobrany 134
Ten materiał jest chroniony prawami autorskimi. Wykorzystywanie do dalszego rozpowszechniania bez zgody właściciela praw autorskich jest zabronione. Zobacz regulamin korzystania z serwisu mededu.pl

Problems of anticoagulant therapy in elderly cancer patients with atrial fibrillation and hemorrhagic stroke

OncoReview 2017; 4(28): 168-170. DOI: 10.24292/01.OR.281117

Autorzy: Marina F. Ballyuzek, Maria V. Mashkova

Streszczenie: Problemy związane z leczeniem przeciwzakrzepowym, a przede wszystkim antykoagulacją u pacjentów, u których choroba nowotworowa współistnieje z sercowo-naczyniową, zwłaszcza w starszym wieku, pozostają nierozwiązane. U pacjentów z nowotworem i z migotaniem przedsionków związanym z wiekiem stosowanie leków przeciwzakrzepowych wymusza duże ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych. Prawdopodobieństwo krwotoku wzrasta wraz z wiekiem; ponadto istnieje zagrożenie niebezpiecznymi interakcjami lekowymi ze względu na konieczność leczenia wielu dolegliwości. Tak więc istnieją sytuacje kliniczne, w których są duże trudności w wyborze właściwej, zgodnej ze standardami metody leczenia. W niniejszej pracy opisano przypadek pacjenta w podeszłym wieku z nawrotem raka płuca, wysokim ryzykiem wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej i napadową postacią migotania przedsionków leczonego nowymi doustnymi antykoagulantami.

Abstract: The problems of antithrombotic and first of all, anticoagulant therapy in patients with concomitant oncological and cardiovascular pathology, especially in gerontological practice, remain to be unsolved. The need to use anticoagulants is dictated by a high risk of thromboembolism in cancer patients combined with age-associated atrial fibrillation. The risk of hemorrhage increases with the age; moreover, there is a risk of dangerous drug interactions due to the need of polymorbid pathology treatment. Thus, the clinical situation sometimes creates difficulties in choosing a proper tactic in patient management and following the existing treatment standards. A clinical case of a patient of an elder age with the recurrence of lung cancer, which has an established high-risk of thromboembolism, and with paroxysmal form of atrial fibrillation and new oral anticoagulants treatment, is considered.


Key words: thromboembolism in cancer patients, geriatric patients, cardiooncology, antithrombotic and anticoagulant therapy
Informacje o publikacji
Dodany 2018-10-31
DOI:
Wielkość 796.86 KB
Dodany przez Marcin Kuźma
Pobrany 144
Ten materiał jest chroniony prawami autorskimi. Wykorzystywanie do dalszego rozpowszechniania bez zgody właściciela praw autorskich jest zabronione. Zobacz regulamin korzystania z serwisu mededu.pl

Outcome of anthracycline-related cardiomyopathy – experience of a cardiooncology clinic at a tertiary referral cancer centre

OncoReview 2017; 4(28): 155-161. DOI: 10.24292/01.OR.291117

Autorzy: Aruna Alahari Dhir, Anuprita Daddi, Sheela Prashant Sawant

Streszczenie: Wprowadzenie: Najczęstszą postacią kardiotoksyczności podczas leczenia onkologicznego jest kardiomiopatia poantracyklinowa. Cel pracy: Analiza czynników wpływających na odpowiedź na leczenie niewydolności serca (HF, heart failure) u pacjentów z kardiomiopatią poantracyklinową (ARC, anthracycline-related cardiomyopathy). Metody: Do badania zostali włączeni pacjenci z ARC. ARC definiowano jako frakcję wyrzutową lewokomorową (LVEF, left ventricular ejection fraction) 50% u pacjentów, którzy otrzymywali chemioterapię opartą na antracyklinach. Echo serca 2D wykonywano na początku badania oraz co 3 miesiące od włączenia leczenia niewydolności serca. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania była odpowiedź na leczenie niewydolności serca. Pacjentów uznawano za odpowiadających na leczenie, jeśli następował wzrost LVEF o przynajmniej 10 punktów procentowych. Drugorzędowym punktem końcowym było całkowite przeżycie (OS, overall survival). Wyniki: Do badania włączono 177 pacjentów z ARC. Mediana skumulowanej dawki doksorubicyny wyniosła 275 mg/m2 mc. Mediana czasu obserwacji klinicznej wyniosła 19 miesięcy (zakres 3–73 miesiące). 55% pacjentów odpowiedziało na leczenie. 25 skumulowanych dawek powyżej 200 mg/ m2 zwiększało prawdopodobieństwo braku odpowiedzi na leczenie (p = 0,008) o współczynnik 3,07 (95% CI: 1,34–7,05). 25 pacjentów zmarło w trakcie obserwacji. Odnotowano istotną różnicę pomiędzy całkowitym przeżyciem pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie, a całkowitym przeżyciem tych, którzy na nie nie odpowiedzieli (wartość p: 0,002, test log-rank). Wnioski: U pacjentów z ARC zastosowanie skumulowanej dawki doksorubicyny przekraczającej 200 mg/m2 mc. zwiększało ryzyko braku odpowiedzi na leczenie niewydolności serca. W grupie pacjentów z ARC u tych, którzy odpowiedzieli na leczenie, całkowite przeżycie było dłuższe niż u tych, którzy na nie nie odpowiedzieli.

Abstract: Introduction: The most common form of cardiotoxicity in cancer treatment is anthracycline-related cardiomyopathy. Objective: To study the factors affecting response to heart failure (HF) therapy in patients with anthracycline- related cardiomyopathy (ARC).Introduction: The most common form of cardiotoxicity in cancer treatment is anthracycline-related cardiomyopathy. Objective: To study the factors affecting response to heart failure (HF) therapy in patients with anthracycline- related cardiomyopathy (ARC).Methods: Patients with ARC were included in the study. ARC was defined as left ventricular ejection fraction (LVEF) 50% in patients who had received anthracycline based chemotherapy. 2Decho was done at baseline and every 3 months after starting anti-heart failure treatment. The primary endpoint of the study was response to anti-heart failure treatment. The patients were considered as responders when LVEF increased at least 10 absolute points. The secondary endpoint was overall survival. Results: 177 patients with ARC were included in the study. The median cumulative dose of doxorubicin was 275 mg/m2. Median clinical follow up duration was 19 months (range 3–73 months). 55% were responders. 25 cumulative doxorubicin dose of more than 200 mg/m2 increased the likelihood of non-response (p = 0.008), by a factor of 3.07 (95% CI: 1.34–7.05). 25 patients expired. There was a significant difference in overall survival among responders as compared to non-responders (p value: 0.002, log rank test). Conclusions: In patients with ARC cumulative doxorubicin dose of more than 200 mg/m2 increased the likelihood of non-response to anti-heart failure treatment. Responders have a better overall survival compared to non-responders in patients with ARC.


Key words: anthracyclines, left ventricular dysfunction, chemotherapy
Informacje o publikacji
Dodany 2018-10-31
DOI:
Wielkość 112.74 KB
Dodany przez Marcin Kuźma
Pobrany 139
Ten materiał jest chroniony prawami autorskimi. Wykorzystywanie do dalszego rozpowszechniania bez zgody właściciela praw autorskich jest zabronione. Zobacz regulamin korzystania z serwisu mededu.pl


OncoReview 2017; 3(27): 121-125.

Autorzy: Agnieszka Buraczewska, Joanna Kardas, Beata Młot, Wojciech Solarek, Anna Waśko-Grabowska

Streszczenie: 

Abstract: Cabozantinib, the latest available in Poland medication for the treatment of renal cell carcinoma, registered in this indication by the European Medicines Agency (EMA) in September 2016, has been available in several cancer centers in Poland since November 2016 as part of the expanded access program. Primary hypothyroidism is a common complication during thyrosine kinase inhibitors (TKI) treatment, although there are few reports of its occurrence during treatment with cabozantinib, which belongs to this medication group. We present a case of rapid development of clinically apparent hypothyroidism after cabozantinib treatment and report data on this complication in the group of our patients.


Key words: cabozantinib, renal cell carcinoma, hypothyroidism
Informacje o publikacji
Dodany 2017-12-20
DOI:
Wielkość 69.93 KB
Dodany przez Marcin Kuźma
Pobrany 293


OncoReview 2017; 3(27): 116-120.

Autorzy: Katarzyna Walkiewicz, Ewa Nowakowska-Zajdel, Joanna Strzelczyk, Michał Walczak, Angelika Copija, Karolina Janion, Małgorzata Muc-Wierzgoń

Streszczenie: 

Abstract: Co-occurrence of metabolic disorders is a recognized risk factor for the development of colorectal cancer which is currently the leading cause of morbidity due to malignant neoplasms in the world. The pathogenesis of colorectal cancer is not well understood yet. Among the postulated neoplastic mechanisms is the activation of insulin-like growth factors, with both epidemiological and clinical observations of their role. In this paper, the authors synthesize the current knowledge about the importance of activation of insulin-like growth factors in the development of colorectal cancer.


Key words: colorectal cancer, insulin-like growth factors, IGF-receptors, metabolic disorders
Informacje o publikacji
Dodany 2017-12-20
DOI:
Wielkość 83.03 KB
Dodany przez Marcin Kuźma
Pobrany 336